UWAGA: offca zmienia pastwisko na prywatne. Od tej pory : http://radiooffca.pl , zaczynamy od zera. Zreszta po takiej przerwie to nie ma sie co dziwic :)

Zapraszam

Offca ruszyła do przodu, od Lou Reeda do Jonathana Richmana i Modern Lovers.  Skąd takie przejście? Na jakiejś stronce znalzłem info, że Jonathan Richman był bardzo zainspirowany twórczością Reeda. Modern Lovers już kiedyś gościło na Offcy z kawałkiem Roadrunner. Tym razem utwór Pablo Picasso, o tym jak to Pablo Picasso nigdy nie był nazwany dupkiem :). Piosenka była coverowana przez wiele zespołów, ja dorzucam wersję Iggiego Popa.

Tekst piosenki pod video 

Well some people try to pick up girls
And get called assholes
This never happened to Pablo Picasso
He could walk down your street
And girls could not resist his stare and
So Pablo Picasso was never called an asshole

Well the girls would turn the color
Of the avocado when he would drive
Down their street in his El Dorado
He could walk down your street
And girls could not resist his stare
Pablo Picasso never got called an asshole
Not like you
Alright

Well he was only 5'3"
But girls could not resist his stare
Pablo Picasso never got called an asshole
Not in New York

Oh well be not schmuck, be not obnoxious,
Be not bellbottom bummer or asshole
Remember the story of Pablo Picasso
He could walk down your street
And girls could not resist his stare
Pablo Picasso was never called an asshole
Alright this is it

Some people try to pick up girls
And they get called an asshole
This never happened to Pablo Picasso
He could walk down your street
And girls could not resist his stare and so
Pablo Picasso was never called...

I wersja Iggy Popa:

Poza wędrówką offcy po last.fm dalej będę wrzucał jakieś ciekawe kawałki, które odkryłem w jakiś inny sposób. Tym razem pocięty bardzo teledysk do utworu Freex w wykonaniu kapeli Falarek Band. A przypmniał mi o niej Piotr z bloga To, co mi gra czyli muzyczny blog Piotra K. Polecam poszukać pełnej wersju utworu, a najlepiej całej płyty, jest świetna.

Offca do tej pory nie znalazła nic co by jej bardzo utkwiło w główce, dlatego dalej ciągniemy temat Lou Reeda i The Velvet Underground. Świetny kawałek, po tym jak nasłuchałem się Perfect Day, Pale  Blue Eyes wskoczyło na pierwsze miejsce, jeżeli chodzi o The Velvet Underground. Zapraszam do wysłuchania.

Postanowiłem nieco zmienić formułe bloga, nie dużo, ale zobaczymy co z tego wyjdzie. Na pewno znacie serwis last.fm , to takie "radio internetowe", które potrafi podpowiadać utwory, które mogą się nam podobać na podstawie tego czego słuchamy. Można ustawiać takie niby stacje radiowe, które będą grały muzykę podobną do ...

Offca zaczyna wędrówkę od radia podobnego do tego co było w ostatnim wpisie, czyli "The Velvet Underground". Last.fm puszcza mi kawałki według nich podobne do tego zespołu. Puszczam je dotąd, aż coś mi się spodoba i uznam za warte wrzucenia na bloga, wtedy zmieniam stację, na podobne do tego nowego zespołu. Zobaczymy przez jakie gatunki muzyczne przewędruję.

 Dzisiaj dosyć prosty kroczek, od Velvet Underground do Lou Reeda, który przecież był wokalistą w tym zespole. Tak naprawdę Reedem nigdy się jakoś bardziej nie interesowałem, ale właśnie widzę, a raczej słyszę, że to był bardzo duży błąd. No i teraz bardzo żałuję, że nie wybrałem się na koncert do sali kongresowej, który z tego co pamiętam był w sierpniu. Trudno, mam nadzieję, że będzie jeszcze szansa posłuchać go na żywo.

 Kawałek jakiego dzisiaj możecie posłuchać to Perfect Day z albumu Transformer. Piosenke genialna, część z Was na pewno kojarzy ją ze ścieżki dzwiękowej z Trainspotting, ale filmik to znowu sympatyczna animacja.

 Znalazłem po publikacji wpisu fajną wersję z Pavarottim, więc tą także wrzucam:

Dzisiaj The Velvet Underground i After Hours. Piosenka prosta, ale wyjątkowo sympatyczna. Do tego oglądając to razem z tym video wpadam w stan małego bardzo przyjemnego transu (i chyba trzeba tego słuchać rzeczywiście po godzinach :).

Co do The Velvet Underground informacja na last.fm:

Grupa działając na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku wpisała się w nurt pop artu, będąc tego ruchu najwybitniejszym muzycznym przedstawicielem. Velvet Underground, w przeciwieństwie do brytyjskich grup progresywnego rocka, które czerpały inspirację z muzyki klasycznej (głównie romantycznej lub modernistycznych trendów w muzyce współczesnej) oraz jazzu, poszedł w kierunku wytyczonym przez amerykańską awangardę muzyki współczesnej, której głównym przedstawicielem był ekstrawagancki kompozytor John Cage. Eksperymenty dźwiękowe, brak ograniczenia jakimikolwiek regułami oraz nieskrępowana rockowa agresywność spowodowała, iż post factum przyklejono zespołowi etykietkę proto punk. Teksty utworów zespołu odgrywały wielką rolę w muzyce. Bardzo poetyckie i często bulwersujące propagowały idee współczesnego, lewicującego i dotkniętego obyczajową rewolucją środowiska młodych intelektualistów. Opiekunem artystycznym grupy i autorem projektów graficznych okładek albumów był znany plastyk Andy Warhol. Liderem grupy, znanym z późniejszej kariery solowej był wokalista i gitarzysta Lou Reed.

W 1996 grupa została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame.

 I obiecana piosenka :

Z zespołem Subhumans miałem mały problem, wikipedia pokazuje 2 takie zespoły. Jeden jest kanadyjski założony w 1978r. opisany jako "punk band", drugi angielski z 1980r. opisany jako "anarcho-punk band" :). Na szczęście okazało się, że Myszka Miki zajęli się Anglicy, więc wszystko jasne.

Swoją drogą całkiem ciekawy tekst, do tego właśnie zdałem sobię sprawę, że Myszka Miki rzeczywiście chyba nie żyje. Już nie pamiętam kiedy ostatni raz ją widziałem w TV.

A jak ktoś chce poczytać tekst, albo zabawić się w karaoke :) to niech zerknie tutaj: http://www.plyrics.com/lyrics/subhumans/mickeymouseisdead.html

 Ostatni zachwyt hardcorem i punkiem, nieco przygasł, a to za sprawą jednego człowieka Erika Claptona. Szczęśliwie wybrałem się na jego koncert w Gdyni i prawde mówiąc był to najlepszy koncert na jakimkolwiek byłem. Od tamtej pory wróciła mi nieco ochota na bluesa, starego dobrego rocka, ale i hardcore dalej trzyma się mocno. Może nawet wzmocni swoją pozycję po dzisiejszym koncerciku. 

Niemniej jednak pora na bluesa, w którym gdzieś głęboko czuć hardcorową nutkę :)

Legenda Slide Bluesa, Mississippi Fred McDowell i utwór John Henry.

O kapeli dużo nie napiszę, poza tym, że pochodzi z Filadelfii w USA. Grali parę koncertów z opisywanym wcześniej The Casualties, więc mniej więcej wiecie czego się spodziewać. Kapela powstała w 1998 roku, rozpadła się w 2004.

Poniżej kawałek Full Circle z teledyskiem do Punishera. Niestety na liście z soundtracka do Punishera nie widzę tego kawałka, więc musiał to nieoficjalnie stworzyć jakiś fan The Virus i Punishera :). 

The Casualties – amerykańska grupa punkowa z Nowego Jorku, założona w 1990 r.

Grupa opisuje swoją muzykę jako „hardcore punk rock, który może powstać tylko w Nowym Jorku”.

Zespół deklaruje przywiązanie do pierwotnych idei muzyki punk, ale przez część krytyków oceniane jest to jako wtórnie wykorzystywanie utartych schematów. Muzycy wyjaśniają, że celowo odwołują się w warstwie muzycznej, przekazu światopoglądowego i swojego wizerunku scenicznego do klasycznego obrazu ruchu punk ponieważ „w świecie, w którym za punk uznaje się takich wykonawców jak Avril Lavigne, czy Good Charlotte, warto przypomnieć ludziom na czym to naprawdę polega”.

Aktualnie zespół tworzą:

Jorge Herrera – wokalista (od 1990)
Rick Lopez – gitara basowa (od 1999)
Jake Kolatis – gitara prowadząca (od 1993)
Marc „Meggers” Eggers – perkusja (od 1995)

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/The_Casualties

Zapraszam do obejrzenia video do teledysku piosenki "Get Off My Back"